اولین چیزی که جلب نظر می کرد در قسمت غرب امام زاده درخت چنار بزرگی بود که بر روی آن تابلوئی بزرگ نصب شده و گذشت 780  سال رانشان می داد با زنجیر قسمت هایی از آن را به هم بسته بودند تا نشکند. و در زیر آن تابلوی قدیمی دیگری از میراث فرهنگی به چشم می خورد که مربوط به سال 1330 بود و قدمت این ساختمان را نشان می داد،گفته می شد این چنار که از نظر بزرگی سومین چنار تهران است قبلاً در جلوی امامزاده بوده است و حالا پس از گذشت سال ها پنجره امامزاده را به بیرون ادامه دادند تا چنار کهنسال درون حیاط قرار گیرد.

ضریح حضرت امامزاده یحیی در اطاقی به مساحت حدوداً 50 متر مربع قرار گرفته است که در وسط،ستون هایی است که داخل آن به صورت درگاه های کاشی کاری شده ای در دو قسمت بالایی و پائینی قرار دارد.

کتیبه های تاریخی بنا : قدیمی ترین لوحه تاریخ دار موجود در تهران کاشی فیروزه فامی مورخ به سال 628 و متعلق به آرامگاه یکی از بزرگان شیعه می باشد که در قسمت خارجی دیوار خشتی بنای قدیم بقعه امامزاده یحیی نصب بوده است. این لوحه قدیمی امروزه در  موزه این امامزاده نگهداری می شود⁽¹⁾. صندوق مرقد امامزاده دارای تاریخ های 1044،1049،1057 روی آن ها ثبت شده است⁽²⁾. کتیبه ای بر سر در بنای جدید،تاریخ 1330 ه.ش. مقارن با 1370 را نشان می دهد⁽³⁾.