در اولین روز های اردیبهشت سال 1385 متن آگهی ترحیم روی صفحه همشهری توجه انسان را جلب می کرد: " یکی از مفاخر معماری و شهر سازی ایران به نزد معمار گیتی رخت بر بست. "
    این متن انسان را بر آن می داشت که بداند او کیست؟ او که در تاریخ 30 فروردین 1385 در آسمان به علت بیماری سخت از این جهان رخت بر بسته بود.
    روزنامه همشهری مورخه 11 اردیبهشت ماه 1385 متنی را چاپ کرده بود. به نام "مهمار ملی سید هادی میرمیران متولد 1323 قزوین فارغ التحصیل ار دانشکده هنرهای زیبا  دانشگاه تهران به سال 1347 بود.
    به علت علاقه شدیدش به رشته تحصیلی اش در شغل های حساس در زمینه شهر سازی مشغول به کار گردید. ذوب آهن اصفهان،مسکن و شهر سازی،تهیه طرح جامع شهر اصفهان و سپس در شغل های مهم دیگر بخصوص احیا اماکن میراث فرهنگی در اصفهان و شیراز نقش داشت.
    در مسابقات معماری داخلی و بین المللی موفقیت چشمگیرش به عنوان نفر اول مورد توجه قرار گرفت.
    مرحوم میرمیران معماری ایران را  یکی از برجسته ترین های معماری جهان می دانست و بخصوص به پیوستگی این هنر از قبل از هخامنشیان تا اواخر دوره قاجار اعتقاد داشت و آنرا اثر گذار می دانست. او عقیده داشت معماران باید چیزی بسازند که دلخوشی بیاورد. چه شگفت انگیز که مرگ او با روز معمار مصادف گشت و یاد او را جاودانه ساخت. 

                                                                                                                  الف. میرزائی